Ardbeg

Destylarnia Ardbeg

czwartek, Czerwiec 20th, 2013 | Autor:

Destylarnia Ardbeg została założona w 1815 roku przez członków rodziny Mac Dougall na wyspie Islay położonej na południowo-zachodnim skraju Szkocji. Jednak nielegalną produkcję whisky rozpoczęto już w 1794 roku, a głównym tego powodem była świetna lokalizacja. Otóż do destylarni można było się dostać tylko na dwa sposoby: od strony lądu przez krętą drogę prowadzącą od strony Port Ellen skąd można było w porę dostrzec poborców podatkowych oraz drogą morską, którą w razie niebezpieczeństwa można było uciec. Ponad to destylarnia miała dostęp do źródła wysokiej jakości wody z jeziora Loch Uigeadail. Woda ta przepływa przez torfowiska, co nadaje jej charakterystyczny brunatny odcień i torfowy posmak, który ma wpływ na efekt końcowy whisky.
Rodzina MacDougallów prowadziła Ardbega do 1977 roku kiedy to przeszedł w ręce kanadyjskiego koncernu Hiram Walker. Pod koniec lat siedemdziesiątych sprzedaż whisky zaczęła spadać, jednak zapasy były nadal gromadzone. W efekcie whisky było więcej niż osób, które by ją piły tak więc wiele destylarni zostało zamkniętych w tym także Ardbeg. W 1987 roku destylarnia stał się własnością koncernu Allied Distillers. Z uwagi na to że koncern był już właścicielem Laphroaig (jednej z wiodących destylarni Islay) doszedł do wniosku, że nie ma sensu promować dwóch destylarni o „podobnym stylu” tak więc skupił się na swoim pierwszym dziecku, a drugie totalnie zaniedbał… Na szczęście pod koniec lat dziewięćdziesiątych boom na whisky powrócił, a w 1997 roku Ardbeg został wykupiony za ponad 7 mln funtów przez doskonale prosperującą firmę – Glenmorangie. Od tej pory destylarnią zarządzał Stuard Thomson, który do pracy podszedł z ogromnym entuzjazmem, brakującym poprzednim właścicielom. Wydano też kolejnych kilka milionów na remont i odbudowę istniejących budynków, wyposażenie zakładu oraz jego udostępnienie zwiedzającym. Nowi właściciele Ardbega zadbali nie tylko o jego stronę marketingową, ale przede wszystkim o styl produkowanej whisky. Niegdyś była ona węglista i smołowata a jej jakość nierówna, co sprawiało że każda partia trunku była inna. Miało to swoje plusy i minusy, bo producenci nie byli zadowoleni z takich wahań smaków jednak dla miłośników Ardbega był to istny rarytas. Tak więc drogą kompromisu destylarnia zaczęła wypuszczać specjalne edycje takie jak: Supernova – jedna z najbardziej torfowych whisky, Uigeadail – smak starego stylu czy Corryvreckan – leżakowany w beczce z dębu francuskiego. Niegdyś destylaty Ardbega były wykorzystywane wyłącznie do zestawiania blendów, dzisiaj to właśnie single malty pochłaniają większość produkowanej whisky, a jedynie niewielka cześć trafia do blendów. Ciekawostka jest fakt, że w 2000 roku destylarnia założyła specjalny komitet pasjonatów i miłośników Ardbega, aby do niego dołączyć wystarczy tylko zarejestrować się na stronie destylarni. Da nam to możliwość otrzymywania najświeższych informacji oraz ciekawych ofert promocyjnych, a ci którzy postanowią dodatkowo odwiedzić destylarnie wezmą udział w darmowej degustacji.




Dodaj komentarz


− trzy = 4