Bruichladdich

Destylarnia Bruichladdich

czwartek, Czerwiec 20th, 2013 | Autor:

Destylarnia Bruichladdich (czyt. bruch’ladi czyli ”zbocze górskie nad brzegiem morza”) powstała stosunkowo późno w porównaniu z innymi destylarniami w szkocji bo w 1881 roku. Założyli ją bracia Robert William oraz John Gourlay Harvey nad brzegiem zatoki Loch Indaal, na półwyspie Rinns, najbardziej wysuniętej na zachód części wyspy. Mimo iż w przedsięwzięciu pomógł braciom ojciec – Johna Harveya (znany i bogaty gorzelnik Glasgow – właściciel Yoker) to nie odnieśli oni sukcesu przez co w 1929 roku Bruichladdich została zamknięta i przeszła w ręce Johna Hobbsa. Jednak i on nie odniósł sukcesu, a destylarnia ponownie została zamknięta. Przez lata Bruichladdich przeżywała swoje niewielkie wzloty i częste upadki, aż 19 grudnia 2000 roku zakład został nabyty (za ponad 6,5 miliona funtów) przez grupę 46 prywatnych inwestorów, której przedstawicielem był Mark Reynier. Z kolei Jim McEwan, który pracował ówcześnie w grzelni Bowmore, został zatrudniony w Bruichladdich jako dyrektor do spraw produkcji. Mimo iż destylarnia na początku swojego istnienia była bardzo nowoczesna to dzisiaj jest jedną z najbardziej „tradycyjnych” destylarni w Szkocji. Powodem tego było częste zamykanie zakładu na jakiś okres czasu, pozwoliło to jednak zachować żeliwne kadzie zacierne, nitowany alembik, kadzie fermentacyjne z sosny oregońskiej czy posadzkę z ubitej ziemi, na której ustawiane są beczki z dojrzewającym destylatem. 29 maja 2001 roku destylarnia została ponownie otwarta „Na niebie świeci słońce, a żelazna brama otwiera się i wszyscy mieszkańcy miasteczka wchodzą na świeżo pomalowany dziedziniec destylarni…” Niestety po siedmiu latach przestoju od ostatniego zamknięcia pojawiła się ogromna dziura w zasobach destylarni, a to co było w magazynie, leżało w używanych beczkach często napełnianych któryś raz z kolei. McEwan postanowił, że zmieni każdą beczkę na „nową” wypuszczając przy tym różne edycje whisky np. finiszowane w beczka po różnych Bordeaux. Powstały także edycje o różnym współczynniku torfowości (ppm) np. nietorfowa – Laddie, średnio torfowa – Lochindaal, mocno torfowa – Port Charlotte czy jedna z najbardziej torfowych whisky na świecie – Octomore.






Dodaj komentarz


+ siedem = 11